PIT 37 jest formularzem typowym dla którego, wpłaty na podatek pobiera zatrudniający. O ile podatnik nie ma zamiaru korzystać w roku podatkowym z ulg fiskalnych i nie ma innych przychodów, może zamiast PIT 37 zobowiązać płatnika do wysłania do organu podatkowego za niego PIT-40 lub PIT 40A.
PIT 37 wysyła pracownik jeśli:

wyłącznie za pośrednictwem pracodawcy pozyskał zarobki ze źródeł położonych na terytorium Polski, podlegające opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej, tj. głównie:

należności za pracę przysługujących tymczasowo aresztowanym oraz skazanym,
świadczeń przedemerytalnych, zasiłków przedemerytalnych,
przychodów z praw autorskich i innych praw majątkowych,
emerytur lub rent polskich (w tym rent strukturalnych, rent socjalnych),


stypendiów,
należności z tytułu członkostwa w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych lub innych spółdzielniach zajmujących się produkcją rolną,
profitów z działalności wykonywanej osobiście (m.in. z umów zlecenia, kontraktów menedżerskich, zasiadania w radach nadzorczych, pełnienia obowiązków społecznych, działalności sportowej),
wynagrodzeń i innych zarobków ze stosunku służbowego, stosunku pracy (w tym spółdzielczego stosunku pracy) oraz pracy nakładczej,
zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,
świadczeń wypłaconych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,
należności z umowy aktywizacyjnej,

nie prowadzili pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej,
nie odejmują od przychodów strat z lat przeszłych,
nie są zobowiązani dodawać do zdobytych dochodów zdobytych przez niepełnoletnie dzieci,

Dla osób wybierających wspólne opodatkowanie dochodów